Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Το μεγαλύτερο ψέμα του Πολυτεχνείου...

Την πρώτη επέτειο του.. "Πολυτεχνείου" το 1974 ανάμεσα στα λουλούδια και τις φωτογραφίες για τα θύματα της εξέγερσης σε ένα από τα κάγκελα του πολύπαθου κτηρίου ήταν και το σκίτσο μιας ωραιότατης κοπέλας...


Δίπλα στο κάγκελο υπήρχε ένα σημείωμα με τα εξής δακρύβρεχτα λόγια:

"Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει..."

Το "δράμα" το πήραν οι εφημερίδες, μία από αυτές δε η "Αυγή" έγραψε κατά λέξη, τα εξής:

Το σκίτσο της μικρής κοπέλας με το τραγικό ερώτημα κρεμόταν από τα κλαδιά της ελίτσας που φυτεύτηκε στο χώρο του Πολυτεχνείου. Αργότερα τοποθετήθηκε κι αλλού, κι αλλού, ανάμεσα στα λουλούδια. Με το ίδιο πάντα ερώτημα "Τι απόγινες". Ολότελα τυχαία χθες βρεθήκαμε δίπλα σε ένα αγόρι κι από εκεί ξεκινάει μια ακόμα τραγωδία όπως την αφηγείται το ίδιο:

"Ήμασταν μαζί με την Ηλένια μέσα στο Πολυτεχνείο. Μετά την εισβολή, βγήκαμε δίπλα δίπλα οπό την έξοδο της Στουρνάρη. Ένας οπλισμένος τη σημάδεψε εν ψυχρώ και οι σφαίρες τη βρήκαν στην πλάτη. Ακούμπησε πάνω μου βγάζοντας αίμα από το στόμα κι έπειτα έπεσε. Με συλλάβανε και στην Ασφάλεια μου πήραν το πουλόβερ μου που ήταν κόκκινο από το αίμα της. Δεν τους μίλησα καθόλου για την Ηλένια, για να την προφυλάξω, αν ζούσε... Όταν με άφησαν, το Φλεβάρη του '74. πήγα στο Χαλάνδρι όπου έμενε με την οικογένεια της. Μα οι γονείς της με τον μικρότερο αδερφό της είχαν εξαφανιστεί και στο σπίτι έμεναν άγνωστοι. Όσο κι αν ρώτησα δεν ήξεραν τίποτα. Ούτε κι από το σχολείο της. το Κολέγιο Αγ. Παρασκευής,δεν έβγαλα άκρη. Ίσως οι γονείς της φοβήθηκαν για το δεύτερο παιδί τους κι εξαφανίστηκαν. Όλα αυτά δεν τα κατέθεσα στον κ. Τσεβά. γιατί φοβόμουν." Ο νεαρός σπουδαστής εγκατέλειψε αυτές τις μέρες τα μαθήματα του, τοποθέτησε όπου νόμιζε καλύτερα στο χώρο του Πολυτεχνείου ένα σκίτσο της φτιαγμένο πριν τα γεγονότα, προσθέτοντας την αγωνία του: "Τι απόγινε:". Το όνομα του νέου είναι Γιάννης Ηλιόπουλος της Ηλεκτρονικής Σχολής".

Η πραγματική ιστορία όμως αποκαλύφθηκε γρήγορα αφού το σκίτσο της κοπέλας προερχόταν από διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας "ΜΠΡΕΚ" και είχε δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και στην αγγλική έκδοση του τριμηνιαίου "Βογκ". Το συγκεκριμένο σκίτσο της διαφημίσεως είναι "παστέλ" και φιλοτεχνήθηκε από τον Άγγλο ζωγράφο Νίκολας Ήγκον και ως μοντέλο ποζάρησε η Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ.

Μόλις η πραγματική ιστορία αποκαλύφθηκε ο Ηλιόπουλος παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών. Ωστόσο το όνομα της Ηλένιας εκφωνήθηκε πρώτο στον πίνακα των νεκρών και σε αυτήν, κατατέθηκαν τα περισσότερα στεφάνια, με πρώτο και καλύτερο εκείνο της Ιωάννας Τσάτσου, συζύγου του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία μάλιστα γονάτισε μπροστά στο σκίτσο και δάκρυσε.

Αυτή είναι η ιστορία του μεγαλύτερου μύθου του Πολυτεχνείου ο οποίος παραμένει ζωντανός ακόμα και σήμερα αφού οι περισσότεροι δεν τον έχουν ξεχάσει!

http://parapona-rodou.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου